Ortopedia

W ramach poradni ortopedycznej zajmujemy się diagnostyką oraz postępowaniem terapeutycznym w schorzeniach układu ruchu — u pacjentów w różnym wieku, zarówno dorosłych, jak i dzieci. Obejmuje ono zarówno ostre urazy, jak i przewlekłe dolegliwości bólowe oraz zmiany zwyrodnieniowe. Zakres opieki obejmuje diagnostykę urazów układu ruchu — złamań, skręceń, uszkodzeń więzadeł, ścięgien i tkanek miękkich, w tym urazów sportowych — a także ocenę i postępowanie w schorzeniach przeciążeniowych oraz wadach postawy.

Do poradni ortopedycznej warto zgłosić się w przypadku dolegliwości bólowych, urazów lub ograniczeń ruchomości, które utrudniają codzienne funkcjonowanie. Wczesna diagnostyka pozwala na lepsze rozpoznanie przyczyny dolegliwości oraz ustalenie dalszego postępowania. Zakres dolegliwości obejmuje m.in.:

• bóle stawów, mięśni lub kręgosłupa
• urazy (złamania, skręcenia, uszkodzenia więzadeł i ścięgien)
• przewlekłe zespoły bólowe układu ruchu
• ograniczenie ruchomości stawów
• wady postawy (u dzieci i dorosłych)
• stany zapalne ścięgien i przyczepów (np. łokieć tenisisty, zapalenie Achillesa)
• zmiany zwyrodnieniowe stawów
• przeciążenia wynikające z aktywności fizycznej lub pracy

W postępowaniu w schorzeniach ortopedycznych stosowane są różne metody terapeutyczne, dobierane indywidualnie — w zależności od rodzaju schorzenia, stopnia zaawansowania zmian oraz stylu życia pacjenta. Celem postępowania jest zmniejszenie dolegliwości oraz wsparcie funkcji układu ruchu. Do najczęściej stosowanych metod należą m.in.:

• Leczenie zachowawcze. Podstawowa forma postępowania obejmująca farmakoterapię, modyfikację aktywności fizycznej oraz indywidualnie dobraną rehabilitację. Postępowanie zachowawcze stosowane jest w wielu sytuacjach jako pierwsza linia terapii — przed rozważeniem leczenia operacyjnego.
• Iniekcje dostawowe i okołostawowe. Precyzyjne podanie preparatów leczniczych bezpośrednio do stawu lub okolicznych tkanek. Stosowane preparaty obejmują m.in. kwas hialuronowy — wykorzystywany w chorobie zwyrodnieniowej stawów, najczęściej kolanowych — oraz preparaty przeciwzapalne stosowane w stanach zapalnych ścięgien i kaletek. Zabiegi te są stosowane w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych oraz wsparcia funkcji stawu.
• Blokady przeciwbólowe. Specjalistyczne procedury polegające na podaniu leków w okolice struktur odpowiedzialnych za powstawanie bólu. Stosowane są w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych, szczególnie w stanach przewlekłych oraz po urazach.
• Terapia osoczem bogatopłytkowym (PRP). Metoda regeneracyjna wykorzystująca autologiczny preparat pozyskiwany z krwi pacjenta. Zawarte w nim czynniki wzrostu mogą wspierać procesy regeneracyjne tkanek. Stosowana jest m.in. w schorzeniach zwyrodnieniowych stawów, uszkodzeniach ścięgien oraz po urazach sportowych.
• Fizjoterapia i terapia manualna. Indywidualnie dobrane techniki terapeutyczne obejmujące m.in. mobilizacje stawów, techniki rozluźniania tkanek miękkich oraz ćwiczenia funkcjonalne. Stanowią często ważny element planu postępowania, uzupełniający inne metody leczenia.
• Zabiegi pod kontrolą USG. Iniekcje, blokady oraz punkcje wykonywane z wykorzystaniem ultrasonografii pozwalają na precyzyjne podanie preparatu bezpośrednio do wybranej struktury — stawu, ścięgna, kaletki czy okolicy nerwu. Kontrola obrazowa zwiększa skuteczność zabiegu oraz minimalizuje ryzyko podania preparatu poza docelowe miejsce.
• Barbotaż barku. Specjalistyczna procedura wykonywana pod kontrolą USG, polegająca na rozbiciu i odessaniu złogów wapnia ze ścięgien stawu barkowego. Stosowana jest w zapaleniu ścięgien z odkładaniem wapnia (tendinopatia wapniejąca), które może być źródłem przewlekłych dolegliwości bólowych barku.